ما را کریم راهی کرببلا کند...

بسم الله...

هوالمعشوق.

حرف چهارم: کربلا

با نا امیدی تموم

اسمش و نوشت برای کربلا

اما

دلش پیش زاىر های اربعینت بود

خودش راهی بودم اما

هر جا که حرف زیارت اربعین و

مشایه میشد

دلش میسوخت و زیر لب میگفت

ارباب

من با امیدی زیر قبه ت دعا کردم....

غافل از اینکه

شما مهربونتر از اونی هستی که

کسی و امیدوار کنی و بعد

همه ی امیدش رو ازش بگیری...

حالا معجزه وار

دل ناقابلش رو

بین زاىر های اربعینت راهی کردی

حالا با کوله بار غم و دلشوره میاد

تا تو دستاش و بگیری و آرومش کنی...

ارباب...

پی علاج به جایی به جز حرم نروم

علاج هر غم و دردی زیارت است آقا....